Tauryna to dla kota związek warunkowo niezbędny. Kot nie potrafi wytworzyć jej w wystarczającej ilości sam — jego organizm nie syntetyzuje jej z metioniny i cysteiny tak wydajnie jak organizm psa czy człowieka.
Dlatego w praktyce każdy kot musi otrzymywać taurynę z pokarmem, codziennie.
Gdzie na etykiecie szukać informacji o taurynie
Informacji o taurynie szukaj w składzie surowcowym (listy składników), a nie w tabeli analizy.
Skład surowcowy to lista w kolejności malejącej zawartości, np. „mięso z kurczaka, wątroba drobiowa, … , tauryna”. Jeśli tauryna ma postać dodaną (syntetyczną lub pozyskaną z ekstraktu), producent wymienia ją tu jako osobny składnik. Typowe zapisy to: tauryna, L-tauryna, tauryna (0,1%).
Czy producent ma obowiązek napisać, że tauryna jest dodana?
Nie ma przepisu, który nakazywałby umieszczenie na etykiecie informacji o dodatku tauryny. Prawo (w Polsce rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 oraz przepisy o znakowaniu karm dla zwierząt) nakazuje podanie kategorii zwierząt, dla których karma jest przeznaczona, wykazu składników i analizy składu, ale tauryna nie jest osobnym obowiązkowym elementem oznakowania.
- Jeśli tauryna jest dodana jako wolny aminokwas, musi pojawić się w wykazie składników — przepisy o znakowaniu wymagają wymienienia każdego składnika użytego w produkcji, także dodatków.
- Jeśli tauryna pochodzi wyłącznie z surowców naturalnych (mięśni, serca, wątroby), producent nie musi o niczym informować — nie ma obowiązku podawania jej zawartości ani tego, że dany surowiec ją zawiera. Konkretny poziom (mg/kg) jest podawany dobrowolnie. Brak liczby na etykiecie nie oznacza, że tauryny nie ma, ani że jest jej za mało.