ALA, czyli kwas alfa-linolenowy, należy do grupy wielonienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3. Jest najczęściej kojarzony ze źródłami roślinnymi, takimi jak olej lniany, olej rzepakowy, siemię lniane czy niektóre oleje z nasion.
W organizmie psa i kota ALA może być przekształcany do długołańcuchowych kwasów omega-3: EPA i DHA. Ta przemiana jest jednak ograniczona, szczególnie u kotów. Oznacza to, że obecność ALA w karmie jest korzystna, ale nie daje takiego samego efektu żywieniowego jak obecność gotowych EPA i DHA.
W karmach dla psów ALA może być wartościowym uzupełnieniem receptury, zwłaszcza gdy producent chce poprawić proporcję kwasów omega-3 do omega-6. U kotów jego znaczenie jest bardziej ograniczone, ponieważ kot jako bezwzględny mięsożerca słabo wykorzystuje roślinne prekursory długołańcuchowych kwasów tłuszczowych.
W składzie karmy ALA może pochodzić przede wszystkim z oleju lnianego, oleju rzepakowego, nasion lnu lub innych surowców roślinnych. Jeżeli producent deklaruje „omega-3”, warto sprawdzić, czy chodzi właśnie o ALA, czy o EPA i DHA. To ważne, ponieważ nie wszystkie kwasy omega-3 pełnią w organizmie taką samą funkcję.
ALA można traktować jako składnik wspierający profil tłuszczowy karmy. Nie powinien być jednak przedstawiany jako pełny zamiennik oleju rybiego, oleju z łososia, oleju z alg lub oleju z kryla.