Dla zdrowego kota bez rozpoznanej kamicy nie stosuje się rygorystycznych parametrów karm leczniczych, ale są konkretne wartości orientacyjne, oparte na wytycznych FEDIAF (European Pet Food Industry Federation) i badaniach klinicznych, których warto szukać na etykiecie zwykłej karmy pełnoporcjowej.
Magnez (Mg)
- Wartość orientacyjna: ok. 0,10–0,13 g/1000 kcal (FEDIAF), co w przeliczeniu na suchą masę karmy odpowiada zwykle 0,08–0,15%.
- Badania nad rozpuszczaniem struwitów wykorzystują znacznie niższe poziomy magnezu (diety terapeutyczne), natomiast dla zdrowego kota nadmiar ponad ok. 25–30 mg/100 kcal zwiększa ryzyko struwitów bez żadnej korzyści odżywczej – magnez ponad zapotrzebowanie jest po prostu nadmiarowym substratem do krystalizacji.
Fosfor (P)
- Wartość orientacyjna FEDIAF: minimum 0,64 g, poziom rekomendowany ok. 0,85 g/1000 kcal, maksimum bezpieczne ok. 2,10 g/1000 kcal.
- W praktyce dla zdrowego kota wystarcza, by fosfor nie przekraczał górnego zalecanego zakresu – nadmiar, zwłaszcza w połączeniu z wysokim magnezem, jest czynnikiem sprzyjającym struwitom.
Wapń (Ca) i stosunek Ca:P
- Stosunek Ca:P – FEDIAF rekomenduje ok. 1:1 do 2:1 (wapń do fosforu) u kota dorosłego. Zarówno duży niedobór, jak i duży nadmiar wapnia względem fosforu zaburza metabolizm i zwiększa wydalanie wapnia z moczem, co sprzyja szczawianom.
- Nie ma sensu szukać na etykiecie zwykłej karmy jednej „magicznej” liczby wapnia – ważniejszy jest właśnie stosunek do fosforu, a nie wartość absolutna.
Docelowe pH moczu
- Karmy o działaniu profilaktycznym (nawet niebędące dietami „urinary”) celują w pH moczu ok. 6,2–6,4 – to przedział, w którym ryzyko obu typów kamicy (struwitów i szczawianów) jest najniższe.
- Dla porównania: diety lecznicze rozpuszczające struwity celują w pH ok. 6,0 lub niżej – to wartość niewłaściwa jako cel długoterminowy dla zdrowego kota, bo zbyt duże zakwaszenie zwiększa ryzyko szczawianów.
Zawartość wody
- Karma mokra: 75–82% wody.
- Karma sucha: 6–10% wody.
- Nie ma jednej liczby „idealnej” zawartości wody w karmie suchej do poprawienia – kluczowe jest całkowite dzienne spożycie wody przez kota (z karmy + picia), a nie sam skład etykiety. Dlatego u kota jedzącego wyłącznie suchą karmę tym bardziej warto zwracać uwagę na Mg, P i Ca, bo nie ma naturalnego rozcieńczenia moczu wodą z pokarmu.
Sód (Na)
- Wartość orientacyjna FEDIAF: ok. 0,19–0,25 g/1000 kcal (minimum–rekomendowane), maksimum bezpieczne ok. 0,40 g/1000 kcal.
- Umiarkowanie zwiększony sód (w granicach normy) może stymulować pragnienie i zwiększać spożycie wody – to jeden z mechanizmów niektórych karm „urinary care”, ale u zdrowego kota bez chorób serca czy nerek nie trzeba go celowo poszukiwać w zwykłej karmie.
Podsumowanie – tabela orientacyjna
| Parametr | Wartość orientacyjna (na 1000 kcal) |
|---|---|
| Magnez | 0,10–0,13 g |
| Fosfor | 0,64–0,85 g (max ~2,10 g) |
| Stosunek Ca:P | 1:1 do 2:1 |
| Sód | 0,19–0,25 g (max ~0,40 g) |
| Docelowe pH moczu | 6,2–6,4 |
Ważne zastrzeżenie
Te wartości to wytyczne żywieniowe dla zdrowych kotów (standard FEDIAF), nie parametry lecznicze. Producenci rzadko podają na etykiecie magnez/fosfor w przeliczeniu na 1000 kcal – częściej w analizie gwarantowanej jako % suchej masy, co wymaga przeliczenia względem kaloryczności karmy do rzetelnego porównania. Jeśli u kota nie ma żadnych objawów i nie miał wcześniej kamicy, wybór dobrej jakości karmy pełnoporcjowej zgodnej ze standardem FEDIAF (bez konieczności specjalnej diety „urinary”) w połączeniu z odpowiednim nawodnieniem jest wystarczającą profilaktyką pierwotną.